Καθώς η καρδιά υφίσταται αποπόλωση και επαναπόλωση, τα ηλεκτρικά ρεύματα εξαπλώνονται σε όλο το σώμα επειδή το σώμα δρα ως αγωγός όγκου. Τα ηλεκτρικά ρεύματα που παράγονται από την καρδιά μετρώνται συνήθως από μια σειρά ηλεκτροδίων τοποθετημένων στην επιφάνεια του σώματος και η προκύπτουσα ανίχνευση ονομάζεται ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ ή ΗΚΓ). Κατά συνθήκη, τα ηλεκτρόδια τοποθετούνται σε κάθε βραχίονα και πόδι (τυπικά και επαυξημένα καλώδια άκρων), και έξι ηλεκτρόδια τοποθετούνται σε καθορισμένες θέσεις στο στήθος (προκαταρκτικά καλώδια). Αυτά τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια συσκευή που μετρά πιθανές διαφορές μεταξύ επιλεγμένων ηλεκτροδίων για την παραγωγή των χαρακτηριστικών ιχνών ΗΚΓ.
Μερικά από τα καλώδια ΗΚΓ είναι διπολικοί ακροδέκτες (π.χ. τυπικοί ακροδέκτες άκρων) που χρησιμοποιούν ένα μόνο θετικό και ένα αρνητικό ηλεκτρόδιο μεταξύ των οποίων μετριούνται τα ηλεκτρικά δυναμικά. Οι μονοπολικοί αγωγοί (επαυξημένοι αγωγοί και θωρακικοί αγωγοί) έχουν ένα μόνο ηλεκτρόδιο θετικής καταγραφής και χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό των άλλων ηλεκτροδίων για να χρησιμεύσουν ως σύνθετο αρνητικό ηλεκτρόδιο. Κανονικά, όταν καταγράφεται ένα ΗΚΓ, όλα τα καλώδια καταγράφονται ταυτόχρονα, δημιουργώντας αυτό που ονομάζεται ΗΚΓ 12-μολύβδου.